Het is wederom gebeurd. Een verandering heeft plaatsgevonden. Eerst had ik (deze) weblog, daarna werd het een website (in WordPress) en nu ben ik overgestapt naar een eigen omgeving.
Jullie kunnen mijn nieuwe website bewonderen op www.gijswarbroek.nl, maar deze weblog blijft gewoon bestaan.
Afgelopen week heb ik vanuit de Bioscoop Drachten een Preview meegenomen. In deze uitgave stond een artikel over Tron: Legacy, die een releasedatum van 26 januari 2011 heeft. Ook stond bij dat artikel, een aantal films vermeld, die ook over het concept Virtual Reality gaan en ik ben me daarin gaan verdiepen.
Ik heb ondertussen een aardig lijstje samengesteld dat over Virtual Reality gaat en voor de geïnteresseerden, dit lijstje staat hieronder opgesomd.
De vetgedrukte titels heb ik gezien. Mocht je nou een film uit dit genre missen, meldt dit dan even, dan plaats ik hem gewoon erbij…
Geplaatst in Film
Getagget Arcade, Bioscoop Drachten, Brainstorm, Carver's Gate, Conceiving Ada, Cyber Bandits, Cybercity, Darkdrive, eXistenZ, Future Shock, Hologram Man, How to Make a Monster, Inception, Lawnmower Man 2: Beyond Cyberspace, Looker, Megaville, Preview, Subterano, Tekwar, Terminal Justice: Cybertech P.D., The Lawnmower man, The Matrix, The Matrix Reloaded, The Matrix Revolutions, The Thirteenth Floor, Thomas in Love, Total Recall 2070: Machine Dreams, Tron, Tron Legacy, Venus Rising, Virtual Assassin, Virtual Combat, Virtual Desire, Virtual Encounters, Virtual Girl, Virtual Reality, Virtual Seduction, Virtual Sexuality, Virtuaosity, Welt am Draht, Wild Palms
Tja, we hebben de knoop doorgehakt! Samen met vier anderen Drachtsters gaan we wederom een Muziekfestival organiseren in onze wijk de Drait in Drachten. We hadden in het begin wat aarzelingen, omdat dit jaar het organiseren van het Muziekfestival ’bakken’ met tijd heeft gekost. Echter, de opgedane ervaringen en het hebben van een draaiboek, de stimulans vanuit Drachten zelf en het enthousiasme van een aantal Drachtsters heeft mij de ‘drive’ weer gegeven om het aankomend jaar weer een keer te doen.
We hebben inmiddels een nieuwe organisatie samengesteld (Aafke Dijkstra (communicatie), Maaike Huizinga-Liekelema (voorzitter), Geert Jan Kroes (penningmeester), Hans Spoelstra (lokale netwerker) en Gijs Warbroek (secretaris)), het nieuwe logo is klaar (dank aan Anton Pieters), een eerste startkapitaal gekregen (bedankt DWJM), een sponsorenbijeenkomst gepland (op dinsdag 25 januari 2010, om 20:00 uur in de Eatcounter de Drait) en we hebben een eigen kerstkaart gemaakt en inmiddels rondgebracht c.q. -gestuurd naar alle (potentiële) sponsoren, bedrijven, vrijwilligers en overige contactpersonen. De voorgaande doelgroepen hebben we keihard nodig voor het nieuwe MusicFestival dDrait, dat op vrijdag 27, zaterdag 28 en zondag 29 mei 2011 wordt gehouden.
Drie dagen? Yep, drie dagen, want de festivaltent staat er – net zoals de afgelopen keer - drie dagen, maar nu willen we hem qua ruimte en mogelijkheden volledig gaan benutten. We denken aan de start op vrijdagmiddag tot ‘s nachts, zaterdagochtend tot ‘s nachts en zondag overdag. Het concept-/definitieve programma wordt op de nieuwe website (verwachting februari 2011 gereed) bekend gesteld.
De kerstkaart die we hebben rondgestuurd, heb ik hieronder opgenomen, zodat ook jullie een idee hebben hoe deze eruit ziet. Mocht iemand van jullie denken: ‘Hey, ik weet ook iemand die zou willen ondersteunen om het MusicFestival dDrait in 2011 te laten slagen’, stuur me dan een mailtje (muziekfestivalddrait@live.nl), dan nemen wij contact op. Sowieso kan iedere (potentiële) sponsor op dinsdag 25 januari 2011 om 20:00 uur in de Eatcounter de Drait aanschuiven, waar wij als organisatoren – onder het genot van drankje/hapje - onze ideeën voor het nieuwe MusicFestival dDrait 2011 willen presenteren.
Vanavond uit de kast een zeer mooi album gehaald. Het is een album wat ik vroeger echt grijs heb gedraaid, en het was echt weer eens tijd, dat het stof eraf wordt geblazen en met respect wordt beluisterd. Het is het album Double Take van de Mark & Clark Band, een Amerikaanse band, bestaande uit de tweelingbroers Mark en Clark Seymour.
Op kant 1 van het album is het 1e nummer direct het meeste bekende nummer van de Mark & Clark Band: Worn Down Piano, een prachtig pianostuk begeleid met elektrische gitaren en drumsolo’s. Een nummer dat een respectabele lengte heeft van 8 minuten en 10 seconden. In 1977 scoorden ze met dit nummer in Nederland een grote hit en die bereikte uiteindelijk de 8ste plaats in de Nederlandse Top 40. Ook is het nummer niet meer uit de top 100 van de Radio 2 Top 2000 verdwenen, dus echt de moeite waard zou ik zo denken.
Daarna komen er voor veel mensen wat minder bekende nummers, zoals Jigsaw Woman, When It Comes to Love en Sidestreets. Op kant 2 staat de nummers You Will Make It Someday, Cold Corporate Dealings, Your Point of View, Double Take en A Drinking Man’s Concerto.
Volgens mij moet iedere muziekliefhebber dit album in de kast hebben staan, en op gelegen momenten draaien. Ja, het is stevige muziek en nee, het moet niet zachtjes worden gedraaid. Deze muziek wordt het beste beleefd en gevoeld als het stevig uit de speakers komt zetten.
Afgelopen vrijdag heb ik via Marktplaats een platenspeler gekocht. De aanleiding was de serie Fringe, waarin Walter Bishop regelmatig in zijn Lab een LP op zette, en gedurende zijn onderzoek/werk voor Fringe, luisterde naar mooie muziek. Ik dacht waarom zou ik niet zo’n platenspeler aanschaffen, want er staan zo’n 300 LP’s in mijn kast, en die staan daar maar te staan.
De platenspeler is een half-automatische Philips F7111 Synchro Belt-Drive en werkt op 33 en 45 toeren. Boven had ik nog een JVC versterker en bijbehorende luidsprekers staan, dus hup naar beneden gehaald en vervolgens aangesloten. Even testen en ja hoor, het werkt allemaal perfect.
Vervolgens heb ik gewoon willekeurig wat LP’s uit de kast getrokken en de eerste die in mijn hand kwam was de LP van The Best of Roger Whittaker. En dan het moment van aanzetten…. eerst de LP op de draaitafel leggen…. dan het klemmetje van de arm afhalen…. het hefboompje naar voren drukken…. en ja hoor, de arm gaat langzaam omhoog…. dan druk je de arm langzaam naar de plaat toe en de draaitafel begint met draaien…. oh ja, even kijken of hij op de juiste toeren staat: 33 toeren, gaat goed dus…. de naald boven het begin van de plaat gepositioneerd…. so far so good…. het hefboompje weer naar voren halen en ik zie de naald langzaam op de plaat terechtkomen…. krrrkrrrkrrrr…. met spanning wachten op de eerste muziek die uit de boxen zal komen…. The Last Farwell van Roger Whittaker…. geweldig, geweldig, geweldig!
Dit is voor mij in ieder geen Last Farwell, vanaf heden staat deze platenspeler standaard klaar om al mijn stoffige muziekplaten weer te verwennen… Ik ben een blij mens… Voor de echte liefhebbers, heb ik wat extra foto’s van deze platenspeler opgenomen, en deze zijn hier te zien.
Geplaatst in Muziek
Getagget 33 toeren, 45 toeren, F7111, F7111 Synchro Belt-Drive, Fringe, JVC versterker, LP, Marktplaats, Philips, Platenspeler, Roger Whittaker, The Last Farewell, Walter Bishop
Vanuit Peugeot heb ik een uitnodiging gekregen om te komen kijken naar de nieuwste telg in de Peugeotfamilie: de Peugeot 508, begin deze maand geïntroduceerd tijdens de Autobeurs in Parijs. Het persbericht is hier te lezen.
Het duurt nog enkele maanden voordat de Peugeot 508 in de showroom staat, maar ik ben één van de eerste die deze bijzondere auto in levende lijve van binnen en van buiten kunt zien. Het is echter nu nog niet mogelijk om er een proefrit in te maken. De auto staat, geheel afgeschermd, in Peugeot Experience te Breukelen.
Je hebt een voucher op naam nodig om de auto te gaan bezichtigen en die heb ik van Peugeot toegestuurd gekregen. Film- en foto-apparatuur is verboden, dus het is allemaal lekker geheimzinnig en mysterieus. Morgen ga ik een kijkje nemen in Breukelen, ben heel benieuwd of deze auto daadwerkelijk zo mooi is, als de foto’s doen vermoeden.
Tjetien & Hielke | Charlotte & Anne Jaap | Elske & Gijs | Jeroen & Threa
Linda & Rik
Op zaterdag 25 september werd door de NVAD het 3e Herfstkampioenschap in Zwolle georganiseerd. Dit is de eerste wedstrijd van het nieuwe NVAD-dansseizoen, en deze wedstrijd valt onder de categorie besloten wedstrijden en telt mee als één van de vijf verplichte gedanste NVAD-wedstrijden om te mogen meedoen met het Nederlands Kampioenschap NVAD in juni 2011. Dus deze eerste wedstrijd kunnen we noteren als wedstrijd nummer 1 van de (minimaal) 5 verplicht te dansen wedstrijden.
Elske en ik hebben het vorig dansseizoen tijdens het Nederlands Kampioenschap NVAD te Oldenzaal afgesloten met goede resultaten, bij Latin werden we 4e en bij Ballroom ook 4e. Vandaag dus de eerste wedstrijd van het seizoen en vragen zoals kunnen we dit vasthouden (met name in de Ballroom), hebben we voldoende getraind, dus hebben we ons goed geprepareerd voor deze eerste wedstrijd.
Bij Latin hebben we met 5 danskoppels de voorronde gedanst, waarbij we later zagen dat we door de jury op elke dans (Samba, Cha-Cha, Rumba, Paso Doble en Jive) niet echt gezien waren, behalve bij de …. Paso Doble, daar hadden we van de 3 te behalen waarderingen gewoon 2 te pakken. We moesten (terecht) de herkansing dansen met 4 danskoppels (één danskoppel was reeds doorgeplaatst) en dit ging voor ons gevoel minder. Papa Gijs had stress in zich zitten en waarom? Ik heb geen idee, maar er kon zelfs een doodnormaal lachje niet vanaf. De Paso Doble hadden we helemaal verprutst en sommige dingen in de andere dansen liepen niet echt lekker. Toch, was dit onze betere ronde volgens de waarderingen, van de 15 te behalen crossen, hebben we er 10 binnengehaald. We mochten de finale dansen, samen met Leon & Sandy (dit paar was al eerder doorgeplaatst) en Anne-Jaap & Charlotte. Uiteindelijk zagen we op de lijsten dat de jury ons bij elke dans als eindoordeel op de 2e plaats hadden geplaatst. Dus, de 1e beker van het seizoen is binnen, van de 5 danskoppels de 2e plaats was wel even smullen…
Bij ballroom hebben we met 9 danskoppels in twee series de voorrondes gedanst, waarbij in elke serie er 2 danskoppels doorgeplaatst werden naar de finale. We hebben de 4 dansen (Engelse Wals, Tango, Slowfox en Quickstep) gedanst, maar door onderlinge communicatiefoutjes - doordat we de zaal in hoeken hadden ingedeeld, althans dat wil zeggen, wat voor Elske hoek 3 was, was voor mij hoek 1 - merk je dan tijdens het dansen direct dat het ergens niet lekker loopt. Tijdens de Tango botsten we tegen … Leon & Sandy, en Elske had daarbij een pijnlijke ervaring met haar voeten. Maar goed, we hadden de voorrondes gedanst, en we dachten dat we sowieso de herkansing moesten gaan dansen om uberhaupt in de finale te mogen dansen. Er werd door Jan Postulart omgeroepen, dat de Ballroom Open Klasse Senioren klaar moesten staan, en ik was er klaar voor, alles weer netjes, zooltjes waren weer opgeruwd, dus we konden. Jan Postulart: “De paren die niet hoeven te dansen, omdat ze rechtstreeks zijn doorgeplaatst naar de finale zijn…. 210, 211, 213 en 221…”. Woow, we waren, net zoals Anne-Jaap & Charlotte en nog 2 andere danskoppels door naar de finale (huh?). Later zagen we dat we vol op de Engelse Wals en op de Tango hadden gescoord, heerlijk. De finale was een beauty, wat ging deze lekker. Het liep en liep en we zeiden tegen elkaar: zo moet het eigenlijk altijd. Bij de uitreiking van de finale bleek dat we 3e waren geworden. Elske en ik zijn hier heel erg tevreden over.
We hadden vandaag ook een aantal supporters aan onze wedstrijdteam-tafel zitten. Ontzettend leuk dat jullie er waren, het geeft altijd een extra steuntje in de rug. De supporters waren Jan & Jenny Veenstra, de ouders van Jenny (die overigens ook dansen bij Omar Smids op de donderdagmiddag in het wijkcentrum te Burgum) en Falko, een rijzende ster die samen met Diana als danskoppel wordt getraind door Omar & Marleen en Danny en Monique (De Danswinkel) die overigens in de planning hebben staan, dat ze eind dit jaar ook als danskoppel gaan uitkomen binnen het wedstrijdteam voor Dance Center Omar Smids.
Kortom, de wedstrijd was voor ons een succes, een heerlijk gevoel dat we dit hebben kunnen neerzetten. Geeft moed voor de volgende keer. Hieronder staan de resultaten van alle danskoppels die uitkwamen voor het wedstrijdteam van Dance Center Omar Smids.
Aankomende zaterdag (18 september 2010) is er een Open Dag bij Dance Center Omar Smids te Leeuwarden. Het is de opmaat naar het nieuwe dansseizoen 2010 / 2011. Voor diegene die eigenlijk graag zouden willen gaan dansen, en het eigenlijk nog niet echt weten, is het nu dé kans om te gaan kijken naar leuke dansdemonstraties, terwijl je de gezellige sfeer proeft die er in de dansschool hangt.
Zelf ben ik zo’n 6 jaar geleden op een Open Dag wezen kijken en ik was direct verkocht. En nu… dans ik al aardig wat pasjes over de vloer…. het is goed voor je lijf, goed voor de conditie, goed voor de sociale contacten én je kunt het zelf allemaal doen. Gewoon rustig beginnen en je zult zien, het gaat steeds beter en beter en beter en…. Misschien zie ik je zaterdagmiddag en de Open Dag start om 15:00 uur…
Vandaag was ik op uitnodiging aanwezig bij de Opening van het ROC ID College in Gouda. Na een leuk optreden van DAPA (3 meisjes van een interne opleiding) en een boeiende speech van Otto Jelsma (Voorzitter CvB) kwam Ben Tiggelaar aan het woord. Ruim een uur gaf Ben een miniseminar over Dromen Durven Doen.
Wat mij betreft is hij een echte enthousiasmeerder, pakt het publiek en doet grappige dingen met het publiek. Zo moesten we op de muziek van James Brown: I’m Feeling Good de linkerbuurman/-vrouw in de zij porren, daarna de rechterbuurman/-vrouw in de zij porren, dan met z’n allen een tel opstaan en daarna weer gaan zitten. Gewoon om de zaal in een beetje in beweging te houden. Hilariteit in ieder geval overal aanwezig. Aan het eind van het miniseminar kregen we allemaal het boek Dromen Durven Doen, dat door Ben Tiggelaar is geschreven, uitgereikt. En in dat boek ga ik vanavond al lezen.
Geplaatst in Geen categorie
Getagget Ben Tiggelaar, Dromen Durven Doen, Opening nieuwe schooljaar, ROC ID College
